EN
چگونه دستگاه‌های اشعه ایکس، تشخیص‌دهنده فلز و وزن‌سنج را به ترتیب قرار دهیم
این خط از دو واحد تشکیل شده، نه سه دستگاه. فلز شناس و دستگاه وزن‌سنج خطی یک قاب مشترک، یک سیستم محرک مشترک و یک جفت خروجی رد کردن را به اشتراک می‌گذارند؛ در حالی که دستگاه اشعه ایکس به‌صورت جداگانه و با بخش رد کردن اختصاصی خود قرار دارد. سه پرسش، دو تنظیم سرعت، سه ظرف برای تخلیه.
سه پرسش، دو واحد
دستگاه اشعه ایکس می‌پرسد محتوای بسته چیست. این تنها دستگاهی از میان این سه است که می‌تواند شیشه، استخوان، سنگ و پلاستیک با چگالی بالا را، حتی از پشت فویل و درون بسته‌بندی محکم‌شده، تشخیص دهد. دستگاه تشخیص فلز فقط فلز را تشخیص می‌دهد؛ هرگز نمی‌تواند تکه‌ای شیشه را ببیند. در مدل CQ-YW800 ضخامت کف نوار خالی ۰٫۴ میلی‌متر استیل ضدزنگ، ۱٫۰ میلی‌متر سرامیک و ۲٫۰ میلی‌متر شیشه است و مدل ۳۰۱۵ از تونلی با ابعاد ۳۰۰ در ۱۵۰ میلی‌متر عبور می‌کند.
دستگاه تشخیص فلزات بررسی می‌کند که آیا بسته‌بندی میدان الکترومغناطیسی را مختل می‌کند یا خیر. این روش قادر به شناسایی فلزات آهنی، غیرآهنی و فولاد ضدزنگ ۳۰۴ است، حتی اشکالی که اشعه ایکس ممکن است از آن‌ها عبور کند. در مدل CQ-YW818، نتیجه این آزمون بستگی به اندازه دریچه دارد: حداقل تشخیص فلز آهنی ۰٫۸ میلی‌متر در کوچک‌ترین دریچه و تا ۳٫۰ میلی‌متر در بزرگ‌ترین دریچه افزایش می‌یابد.
دستگاه وزن‌سنج بررسی می‌کند که بسته‌بندی چقدر وزن دارد: حداکثر ظرفیت ۳۰۰۰ گرم، دقت مقیاس ۰٫۱ گرم، و خطای اندازه‌گیری بین ±۰٫۵ تا ±۱ گرم برای بسته‌هایی که با سرعت ثابت از بخش وزن‌سنجی عبور می‌کنند.
دستگاه تشخیص فلزات و دستگاه وزن‌سنج در یک ماشین ترکیب شده‌اند: یک ورودی مواد، یک قاب مشترک، یک سیستم محرک مشترک، و دو خروجی برای دورریز کردن بسته‌های نامناسب. این ویژگی آخر نحوه اجرای خط تولید شما را تغییر می‌دهد.
اجباری نیست که دستگاه اشعه ایکس در ابتدا قرار گیرد.
بیشتر طرح‌های خطی، دستگاه اشعه ایکس را در سر خط قرار می‌دهند. این امر اجباری نیست. وظیفهٔ آن باریک‌تر از «مرحلهٔ اول» است: تشخیص آلاینده‌هایی که دستگاه تشخیص فلز نمی‌تواند ببیند — مانند شیشه، استخوان، سنگ و پلاستیک متراکم — و در بسته‌بندی‌های محکم‌شده با فویل، تنها دستگاهی است که هرگونه خوانشی انجام می‌دهد. هیچ‌یک از این وظایف، موقعیت ثابتی را تعیین نمی‌کند.
چهار عامل این موضوع را تعیین می‌کنند:
- نوع محصولی که بررسی می‌شود. بسته‌بندی‌های محکم‌شده باید پس از دستگاه بسته‌بندی بررسی شوند؛ اما محصولات انبوه روی نوار نقلیه نیازی به این ترتیب ندارند.
- مکان قابل‌نصب سطل‌ها. در سر خط، سطل در ابتدای ورودی قرار می‌گیرد؛ در انتهای خط، کنار دو سطل دستگاه ترکیبی قرار می‌گیرد و سه نقطهٔ جمع‌آوری در یک گوشهٔ واحد قرار دارند.
- نصب پس‌افزودنی. افزودن دستگاه اشعه ایکس به یک خط در حال کار، در انتهای خط مقرون‌به‌صرفه‌تر است.
- سرعت. هرجا دو دستگاه با هم ملاقات کنند، هر دو نوار با یک تنظیم سرعت کار می‌کنند.
آنچه با دستگاه جابه‌جا نمی‌شود، تونل است. ابعاد تونل همواره ۳۰۰ در ۱۵۰ میلی‌متر است، صرف‌نظر از محل نصب دستگاه، و این تونل، سردر اندازهٔ بسته‌بندی برای خط تولید است — حتی اگر فاصلهٔ آن از دستگاه تشخیص فلز بسیار زیاد باشد.
دو تنظیم سرعت که باید با هم هماهنگ شوند
- پرتو ایکس با سرعت ۱۰ تا ۷۰ متر در دقیقه کار می‌کند.
- دستگاه ترکیبی دارای یک سیستم محرک برای هر دو سر است که به یک مقدار تنظیم شده است.
قرار دادن دستگاه تشخیص فلز و دستگاه وزن‌سنج در یک قاب مشترک، یک متغیر را حذف می‌کند: بسته‌ها نمی‌توانند در دستگاه تشخیص فلز با سرعتی و در سلول وزن‌سنج با سرعت دیگری حرکت کنند. در دو دستگاه جداگانه این امر امکان‌پذیر است و شما متوجه آن می‌شوید وقتی مقادیر وزن منحرف می‌شوند.
در نتیجه، نقطه انتقال بین دو دستگاه باقی می‌ماند. اگر خروجی پرتو ایکس سریع‌تر از انتهای دستگاه تشخیص فلز در دستگاه ترکیبی باشد، بسته‌ها سریع‌تر از آنچه که از نقطه انتقال خارج می‌شوند، وارد می‌شوند و در این نقطه به هم نزدیک می‌شوند. اگر خروجی آهسته‌تر باشد، فاصله‌هایی ایجاد می‌شود و ظرفیت تولید کاهش می‌یابد، در حالی که هیچ‌یک از دو دستگاه به حداکثر ظرفیت خود نرسیده‌اند.
تنها یک عدد در صفحه راه‌اندازی ثبت می‌شود: سرعت یکسان نوار نقاله برای هر دو دستگاه، که از میزان نرخ بسته‌بندی مورد نیاز و سرعت پایداری که دقت وزن‌سنج بر اساس آن اعلام شده است، انتخاب می‌شود. تغییر یکی بدون تغییر دیگری، دقت را جابه‌جا می‌کند، نه ظرفیت تولید.
سه خروجی رد و سه ثبت‌داده
آن‌ها را بشمارید: یکی روی اشعه ایکس، دو تا روی واحد ترکیبی — یکی از آشکارساز فلز و یکی از وزن‌سنج. این دو قابل تعویض نیستند.
بخش رد کردن اشعه ایکس بسته را در هر نقطه‌ای که دستگاه ایستاده است، از روی خط خارج می‌کند. آن سطل بسته‌های حاوی شیشه، استخوان، سنگ یا پلاستیک متراکم را جمع‌آوری می‌کند.
دو خروجی داخل واحد ترکیبی بر اساس علت رد شدن تقسیم شده‌اند. این تقسیم‌بندی، تمام ارزش وجود دو خروجی را تشکیل می‌دهد. رد شدن توسط آشکارساز فلز، شخصی را به تجهیزات بالادستی می‌فرستد — مثلاً صفحه‌ای ساییده، تیغه‌ای شکسته یا یک پیچ. رد شدن بر اساس وزن، شخصی را به پرکننده می‌فرستد. اگر از یک سطل مشترک استفاده شود، هر دو نوع رد شدن به سادگی به «رد شده» تبدیل می‌شوند و اپراتور باید حدس بزند که به کدام خط باید برسد.
سه مورد را قبل از ارسال دستگاه بررسی کنید:
- صفحه نمایش ثبت می‌کند که کدام خروجی فعال شده است، نه اینکه فقط یک رد شدن رخ داده است.
- سطل‌ها از نظر فیزیکی جدا هستند، بنابراین تعداد رد شدن‌های نوبت با ثبت‌شده مطابقت دارد.
فاصله بین واحدها
فاصله بین دو واحد — از جعبه رد شدن اشعه ایکس تا ورودی واحد دیگر — توسط سیستم رد شدن تنظیم می‌شود، نه توسط طرح کف.
بسته باید پیش از اینکه بستهٔ بعدی به همان نقطه برسد، از نوار حمل جدا شده و در سطل قرار گیرد. فاصلهٔ کوتاه و نوار سریع باعث می‌شود که دفع‌کننده با بستهٔ بعدی برخورد کند یا دو بسته در یک سطل فرود آیند و تعداد شمارش منحرف شود.
پس فاصله تابعی از سرعت نوار و زمان فعال‌سازی دفع است و باید پیش از جوش‌دادن قاب‌ها تعیین شود. از ترسیمی با ابعاد نقطهٔ انتقال درخواست کنید.
برق، هوا و آنچه را دو بار خریداری می‌کنید
دستگاه اشعهٔ ایکس نیازمند مدار تأمین برق جداگانه‌ای است. واحد ترکیبی شامل یک تشخیص‌دهندهٔ فلز ۱۲۰ واتی و یک وزن‌سنج ۴۰۰ واتی در یک قاب است و دفع‌های پنوماتیک آن با هوای خارجی در فشار ۰٫۶ تا ۱ مگاپاسکال کار می‌کنند.
پس: دو مدار برق و دو مدار هوای فشرده در صورتی که هر دو واحد به‌صورت پنوماتیک دفع کنند. دو مجموعه نوار، دو راهنمای کاربردی و دو بازهٔ نگهداری.
ادغام تصمیمٔ دوم دفع را حذف نکرده است — این تصمیم همچنان درون دستگاه، در دو خروجی، باقی مانده است.
| واحد | سوالی که پاسخ می‌دهد | مواردی که باید مشخص شوند |
|---|---|---|
| X-RAY | شیشه، استخوان، سنگ، پلاستیک متراکم | تونل ۳۰۰ در ۱۵۰ میلی‌متر، ثابت |
| تشخیص‌دهندهٔ فلز، در واحد ترکیبی | آهنی، غیرآهنی، استیل ضدزنگ ۳۰۴ | کوچک‌ترین دهانه‌ای که بلندترین بسته را عبور می‌دهد |
| دستگاه سنجش وزن، در واحد ترکیبی | وزن، پرکردن، فقدان قطعه | بسته ≤ ۳۰۰ × ۲۹۰ میلی‌متر، ≤ ۳۰۰۰ گرم |
آنچه باید در یک مرحله مشخص شود
برای دستگاه اشعه ایکس: تونل متناسب با بلندترین بسته‌تان. ابعاد تونل ۳۰۱۵ برابر ۳۰۰ × ۱۵۰ میلی‌متر است و برای بسته‌های بلندتر، تونلی متفاوت (نه نواری سریع‌تر) لازم است.
برای آشکارساز فلز: دهانه. حساسیت در محدوده دستگاه ۸۱۸ از ۰٫۸ میلی‌متر تا ۳٫۰ میلی‌متر متغیر است؛ بنابراین انتخاب دهانه‌ای بلندتر از حد لازم، بدون هیچ مزیتی، حساسیت را کاهش می‌دهد.
برای دستگاه سنجش وزن، که پس از آشکارساز فلز و در چارچوب یکسان نصب می‌شود: ابتدا سطح اشغالی بسته را در نظر بگیرید. بسته‌ای به ابعاد ۳۰۰ × ۲۹۰ میلی‌متر روی نواری به ابعاد ۴۵۰ × ۳۰۰ میلی‌متر، حداکثر ظرفیت مجاز است.
محدوده‌ی محصولات
اکس‌ری: CQ-YW800 . شناساگر فلزات: CQ-YW818 . دستگاه وزن‌سنج: CQ-YWXP300 . صفحه‌های دسته‌بندی: دستگاه اشعه ایکس ,فلز شناس ,دستگاه کنترل وزن .
پرسش‌های رایج
آیا نیاز به هر سه دستگاه دارم و کدام‌یک ابتدا قرار می‌گیرد؟
در این خط تنها دو واحد وجود دارد: شناساگر فلزات و دستگاه وزن‌سنج در یک ماشین ترکیبی ادغام شده‌اند. پرسش واقعی این است که آیا نیاز به دستگاه اشعه ایکس دارید یا خیر. اگر کنترل وزن و فلزات در حال حاضر نقاط کنترل شما هستند، با واحد ترکیبی شروع کنید و دستگاه اشعه ایکس را زمانی اضافه کنید که مشتری درباره شیشه یا استخوان سؤال کند یا هنگامی که به بسته‌بندی فویل منتقل می‌شوید.
آیا دستگاه اشعه ایکس باید حتماً در ابتدا قرار گیرد؟
خیر. این دستگاه شکافی را پر می‌کند که توسط شناساگر فلزات ایجاد شده است، بنابراین موقعیت آن یک انتخاب طراحی است. آن را در جایی قرار دهید که ظرف دورریز به‌راحتی قابل دسترسی باشد و بسته در شکلی باشد که می‌خواهید بررسی شود.
آیا هر دو دستگاه باید با سرعت یکسان کار کنند؟
در نقطه انتقال، بله. یک مقدار را انتخاب کنید و آن را بر اساس دقت وزن‌سنجی مورد نیاز و نرخ بسته‌بندی مورد نظرتان انتخاب نمایید.
آیا شناساگر فلزات و دستگاه وزن‌سنج می‌توانند از یک ظرف دورریز مشترک استفاده کنند؟
بله، و توانایی تشخیص نقص فلزی را از نقص پرکننده از دست می‌دهید. دو خروجی، دو سطل و دو شمارش.
بزرگ‌ترین بسته‌ای که خط می‌تواند پذیرا باشد چقدر است؟
تونل اشعه ایکس درب ثابتی با ابعاد ۳۰۰ در ۱۵۰ میلی‌متر است. دهانه دستگاه تشخیص فلز قابل تنظیم برای اندازه‌های مختلف است؛ اما تونل قابل تنظیم نیست.
قرار دادن دو واحد پشت سر هم به معنای دو خرید نیست. بلکه یک تصمیم‌گیری درباره چیدمان، یک تصمیم‌گیری درباره سرعت و یک تصمیم‌گیری درباره رد کردن است — و تصمیم‌گیری درباره رد کردن، تصمیمی است که سه بار اتخاذ می‌شود.
اخبار داغ
آنلاین