Jak uszeregować aparat rentgenowski, wykrywacz metalu i wagę kontrolną

Jak uszeregować aparat rentgenowski, wykrywacz metalu i wagę kontrolną

Trzy pytania, dwie jednostki

Urządzenie do inspekcji rentgenowskiej sprawdza, co znajduje się w opakowaniu. To jedyne z trzech urządzeń, które potrafi wykryć szkło, kości, kamienie i tworzywa sztuczne o wysokiej gęstości – nawet przez folię i przez zapieczętowane opakowanie. Wykrywacz metalu wykrywa wyłącznie metale; nigdy nie wykryje kawałka szkła. W modelu CQ-YW800 podłoże pustej taśmy wykonane jest z 0,4 mm stali nierdzewnej, 1,0 mm ceramiki i 2,0 mm szkła, a konstrukcja typu 3015 przepuszcza tunel o wymiarach 300 × 150 mm.

Wykrywacz metalu sprawdza, czy opakowanie zakłóca pole elektromagnetyczne. Dzięki temu wykrywa metale ferromagnetyczne, niemagnetyczne oraz stal nierdzewną 304, w tym kształty, które mogą przejść przez promieniowanie rentgenowskie. W przypadku modelu CQ-YW818 wynik zależy od wielkości otworu: dla żelaza (Fe) wynosi on 0,8 mm przy najmniejszym otworze i wzrasta do 3,0 mm przy największym.

Wagi kontrolne określają masę opakowania: maksymalnie 3000 g, dokładność 0,1 g oraz błąd pomiaru ±0,5 do ±1 g dla opakowania przesuwającego się przez strefę ważenia ze stałą prędkością.

Wykrywacz metalu i waga kontrolna to jedna maszyna: jeden układ doprowadzania materiału, jedna ramka, jeden napęd oraz dwa wyjścia odrzutu. Ostatni element zmienia sposób obsługi linii produkcyjnej.

Badanie rentgenowskie nie musi być pierwsze

W większości rysunków liniowych rentgen jest umieszczony na początku linii. Nie musi tam być. Jego zadanie jest węższe niż „pierwszy etap”: wykrywa zanieczyszczenia, których nie widzi detektor metalu — szkło, kości, kamienie, gęstą plastikową folię — a w opakowaniu zapieczętowanym folią aluminiową jest jedynym z tych dwóch urządzeń, które w ogóle coś wykrywa. Żadna z tych funkcji nie wymusza konkretnego położenia.

Decydują cztery czynniki:

• Forma inspektowanego produktu. Zapieczętowane opakowanie należy kontrolować po urządzeniu do zamykania; masowy produkt przesuwany taśmą nie wymaga tego.
• Miejsce, w którym można ustawić pojemnik. Na początku linii pojemnik znajduje się przy wejściu; na końcu — obok dwóch pojemników zestawu łączonego, tworząc trzy punkty zbiorcze w jednym rogu.
• Modernizacja. Dodanie urządzenia rentgenowskiego do działającej linii jest najtańsze na jej końcu.
• Prędkość. Tam, gdzie te dwa urządzenia się spotykają, obie taśmy pracują z jedną ustawioną prędkością.

Nie zmienia się rozmiar tunelu — zawsze 300 × 150 mm, niezależnie od miejsca montażu urządzenia. Jest on ograniczeniem maksymalnego rozmiaru opakowania dla całej linii, niezależnie od odległości od detektora metalu.

Dwie ustawienia prędkości, które muszą się pokrywać

• Prędkość przebiegu promieni X wynosi od 10 do 70 m/min.
• Zespół połączony ma jeden napęd dla obu główek, ustawiony na jedną wartość.

Umieszczenie detektora metalu i wag kontrolnych na jednej ramie eliminuje zmienną: opakowanie nie może poruszać się z inną prędkością przy detektorze a inną w komórce ważenia. W przypadku dwóch oddzielnych maszyn tak się dzieje, a odkrywasz to w momencie, gdy wartości wag zaczynają się przesuwać.

Pozostaje punkt transferowy między jednostkami. Jeśli wyjście promieni X działa szybciej niż koniec zespołu połączonego z detektorem metalu, opakowania docierają szybciej, niż opuszczają ten punkt, co powoduje ich zagęszczenie w miejscu transferu. Jeśli działa wolniej, powstają przerwy, a wydajność spada, choć żadna z maszyn nie osiąga swojego maksymalnego limitu.

W arkuszu uruchomieniowym wpisuje się jedną wartość: obie jednostki pracują z tą samą prędkością taśmy, dobraną na podstawie wymaganej liczby opakowań na minutę oraz stałej prędkości, przy której podano dokładność ważenia. Zmiana jednej wartości bez zmiany drugiej przesuwa dokładność, a nie wydajność.

Trzy wyjścia odrzutu, trzy rekordy

Zlicz je: jeden na obrazie rentgenowskim, dwa na zintegrowanej jednostce — jeden od wykrywacza metalu, jeden od wagodetektora. Nie są wzajemnie zamienne.

Strefa odrzutu rentgena usuwa opakowanie w dowolnym miejscu, w którym znajduje się maszyna. Ten pojemnik gromadzi opakowania zawierające szkło, kość, kamień lub gęstą plastikową masę.

Dwa wyjścia wewnątrz zintegrowanej jednostki są rozdzielone według przyczyny odrzutu. To właśnie takie rozdzielenie stanowi całą wartość posiadania dwóch wyjść. Odrzut wykrywacza metalu sygnalizuje konieczność sprawdzenia sprzętu w górę linii — zużytego sita, złamanego noża lub śruby. Odrzut wagodetektora sygnalizuje konieczność sprawdzenia napełniacza. Jedna wspólna skrzynka zamienia oba przypadki w „odrzucone”, a operator musi zgadywać, do której linii ma pójść.

Trzy rzeczy do sprawdzenia przed wysyłką maszyny:

• Ekran rejestruje, które wyjście zostało aktywowane, a nie tylko fakt wystąpienia odrzutu.
• Pojemniki są fizycznie oddzielone, więc liczba odrzutów w danej zmianie zgadza się z rejestracją.

Przerwa między jednostkami

Odległość między dwiema jednostkami — od skrzynki odrzutu rentgena do wejścia drugiej jednostki — jest ustalana przez odrzut, a nie przez układ pomieszczenia.

Opakowanie musi opuścić taśmę i znaleźć się w pojemniku przed dotarciem kolejnego opakowania do tego samego punktu. Krótki odstęp i szybka taśma oznaczają, że urządzenie wypychające napotka kolejne opakowanie lub dwa opakowania trafią do jednego pojemnika, co spowoduje błąd w zliczaniu.

Odstęp zależy więc od prędkości taśmy oraz czasu aktywacji odrzutu i musi zostać ustalony przed spawaniem ram.

Zasilanie, sprężone powietrze i to, co kupujesz dwukrotnie

Rentgen wymaga własnego obwodu zasilania. Zintegrowana jednostka zawiera detektor metali o mocy 120 W oraz wagę kontrolną o mocy 400 W na jednej ramie, a jej pneumatyczne odrzuty działają przy zewnętrznym ciśnieniu powietrza od 0,6 do 1 MPa.

W związku z tym: dwa obwody zasilania oraz dwa dopływy powietrza, jeśli obie jednostki wykorzystują pneumatyczny odrzut. Dwa zestawy taśm, dwie instrukcje obsługi, dwa harmonogramy konserwacji.

Integracja nie usunęła drugiej decyzji odrzucenia — nadal znajduje się ona wewnątrz maszyny, przy dwóch wyjściach.

Co należy określić w jednym przejściu

Dla rentgena: tunel dopasowany do najwyższego opakowania. Tunel 3015 ma wymiary 300 × 150 mm; wyższe opakowanie wymaga innego tunelu, a nie szybszej taśmy.

Dla detektora metalu: otwór. Wrażliwość zmienia się od 0,8 mm do 3,0 mm w zakresie modelu 818, więc wyższy otwór niż potrzebny powoduje niepotrzebną utratę wrażliwości.

Dla wagi kontrolnej umieszczonej za detektorem metalu w tej samej ramie: najpierw powierzchnia opakowania. Opakowanie o wymiarach 300 × 290 mm na taśmie o wymiarach 450 × 300 mm to maksymalne ograniczenie.

Zakres

Badanie rentgenowskie: CQ-YW800 detektor metalu: CQ-YW818 . Waga kontrolna: CQ-YWXP300 . Strony kategorii: Urządzenie do rentgenu ,Detektor metalu ,Wygracz .

Najczęściej zadawane pytania